சிறப்புக் கட்டுரைகள்

3 முறை தூக்குமேடை சென்று உயிர் பிழைத்தவர் + "||" + 3 times go to the gallows Survivor

3 முறை தூக்குமேடை சென்று உயிர் பிழைத்தவர்

3 முறை தூக்குமேடை சென்று உயிர் பிழைத்தவர்
மலாவி நாட்டில் ஒருவர் 3 முறை தூக்கு மேடை வரை சென்று உயிர் பிழைத்திருக்கிறார்.
தூக்கு தண்டனை விதிக்கப்பட்ட பைசன் காவ்லா மூன்று முறை ஏறத்தாழ தூக்கில் போடப்படும் நிலைக்குப் போனார்.

ஆனால் ஒவ்வொரு முறையும் காவ்லாவின் முறை வரும் முன்னரே, தூக்கில் போடுபவர் களைப்படைந்துவிட்டதால் இவர் தப்பித்தார்.

தன் வீட்டுக்கு அருகில் வசிக்கும் பொறாமை எண்ணம் கொண்டவர்களால் தான் கொலைக் குற்றச்சாட்டில் கைது செய்யப்பட்டதாக காவ்லா கூறுகிறார்.

அது 1992-ம் ஆண்டு. அப்போதெல்லாம் மலாவியில் கொலைக் குற்றத்துக்கு சர்வ நிச்சயமாக மரண தண்டனைதான்.

தெற்கு மலாவியில் ஒரு சிறிய கிராமத்தில் வளர்ந்த காவ்லா, தென்ஆப்பிரிக்காவின் ஜோகன்னஸ்பர்க் நகரில் ஒரு கியாஸ் தொழிற்சாலையில் வேலை பார்த்து, கைநிறைய சம்பாதித்தார்.

சொந்த ஊர் திரும்பி, ஒரு நிலத்தை வாங்கினார். ஐந்து பேரை வேலைக்கு அமர்த்தி, பழங்கள், கோதுமை, மக்காச்சோளம், மரவள்ளிக் கிழங்கு ஆகியவற்றை சாகுபடி செய்தார்.

அப்போது அவருடைய வேலையாட்களில் ஒருவரை, அருகில் வசித்தவர்கள் தாக்கியுள்ளனர். அதில் அத்தொழிலாளி மிக மோசமாக காயமடைந்தார்.

பிறர் உதவி இல்லாமல் அவரால் நடக்க முடியாத நிலை ஏற்பட்டது. அவரை கழிவறைக்கு அழைத்துச் செல்ல உதவி செய்த காவ்லா, மழையால் வழுக்கலாக இருந்த படிகளில் ஏறியபோது தடுமாறி, தொழிலாளியை விட்டுவிட்டார்.

கீழே விழுந்ததில் காயமடைந்த அத்தொழிலாளி, மருத்துவமனையில் இறந்துவிட்டார். அப்போது சுமார் 40 வயதில் இருந்த காவ்லா மீது கொலைக் குற்றச்சாட்டு பதிவானது.

காவ்லாவின் வீட்டுக்கு அருகில் வசித்தவர்களும் அவருக்கு எதிராக கோர்ட்டில் சாட்சியம் அளித்தனர்.

அது 1964-ல் இருந்து மலாவி நாட்டை கட்டுக்குள் வைத்திருந்த ஹஸ்டிங்ஸ் பாண்டாவின் சர்வாதிகார ஆட்சியின் இறுதிக்கட்டம். ‘உயிரை எடுக்கும் எந்திரம்’ என்று சிறையில் குறிப்பிடப்படும் இடத்தில் காத்திருந்த கொடுமைகளை காவ்லா தெளிவாக நினைவில் வைத்திருக்கிறார்.

‘‘தண்டனை விதிக்கப்பட்டவர்களுக்கு உரிய பகுதிக்கு நீங்கள் போகலாம், உங்களை தூக்கில் போடுவதற்கான நேரம் வரையில் காத்திருக்க வேண்டும்’ என்று நீதிபதி என்னைப் பார்த்துச் சொன்னபோது, நான் ஏற்கனவே செத்துப்போய்விட்டதைப் போல உணர்ந்தேன்.

அந்தச் சமயத்தில், தூக்கு தண்டனையை நிறைவேற்றுவதற்கு ஒருவர் மட்டுமே இருந்தார். தென்ஆப்பிரிக்காவைச் சேர்ந்த அவர், அந்தப் பகுதியில் பல நாடுகளுக்குச் சென்று தூக்கு தண்டனையை நிறைவேற்றி வந்தார். இரண்டு மாதங்களுக்கு ஒரு முறை அவர் மலாவிக்கு வருவார். அந்த நேரத்தை அறிந்துகொள்ளும் கைதிகளில் சிலர் தப்பி ஓடி விடுவார்கள்’’ என்கிறார்.

‘இன்னும் சில மணி நேரத்தில் தூக்கில் போடப்படும் 21 பேரின் பட்டியலில் உங்களின் பெயரும் உள்ளது’ என்று சொல்லப்பட்ட ஒரு தருணத்தை காவ்லாவால் மறக்க முடியவில்லை.

பிற்பகல் ஒரு மணிக்கு தூக்கு தண்டனை நிறைவேற்றம் தொடங்கும் என்றும், தூக்கு தண்டனைக் கைதிகள் பிரார்த்தனை செய்யத் தொடங்கலாம் என்றும் சிறைப் பாதுகாவலர் ஒருவர் கூறியுள்ளார்.

மாலை நான்கு மணிக்கு, தூக்கு தண்டனை நிறைவேற்றுபவர் தன் வேலையை நிறுத்தும் வரையில் காவ்லா உள்ளிட்டோர் பிரார்த்தனையைத் தொடர்ந்தனர். ஆனால் பட்டியலின் கடைசி வரை அவரால் தண்டனையை நிறைவேற்ற முடியவில்லை. காவ்லா உள்ளிட்ட மூன்று பேர், அவர் மறுமுறை வருவதற்காக காத்திருக்க வேண்டி யிருந்தது.

‘‘அந்த எந்திரத்தை இயக்கக்கூடியவர் அவர் ஒருவர் மட்டும்தான். அன்றைய நாளில் அவர் சோர்ந்து போனதால், அடுத்த மாதம் வருகிறேன் என்று கூறிவிட்டாராம்’’ என்கிறார் பைசன்.

ஆனால் அடுத்த இரண்டு முறைகளும் அதைப் போலவே நடந்தது. பட்டியல் தயாராகும், தற்செயலாக, தூக்கில் போடுபவரால் அதை முழுமையாக முடிக்க முடியாது. அன்றைய நாளின் இறுதியில் உயிருடன் விடப்படுபவர்களில் ஒருவராக காவ்லா இருந்தார். மூன்றாவது முறையின்போது, அவரைத் தவிர மற்ற அனை வருக்கும் தூக்கு தண்டனை நிறைவேற்றப்பட்டுவிட்டது.

ஒரு வகையில் காவ்லா அதிர்ஷ்டசாலி என்றபோதும், அவரால் சிறை வாழ்வைத் தாங்க முடியவில்லை. எனவே இரண்டு முறை அவர் தற் கொலைக்கு முயற்சி செய்திருக்கிறார். அப்போதும் அவர் உயிர் பிழைத்துவிட்டார்.

1994-ல் மலாவியில் பல கட்சிகள் இணைந்த ஜனநாயக ஆட்சி உருவானபிறகு, மரண தண்டனையை நிறைவேற்றும் பணிகள் நிறுத்தப்பட்டன. அங்கு இப்போதும் மரண தண்டனைகள் விதிக்கப்படுகின்றன. ஆனால் கடந்த 25 ஆண்டுகளாக இத்தண்டனையை நிறைவேற்ற எந்த அதிபரும் உத்தரவிடவில்லை. மரண தண்டனை விதிக்கப்பட்ட கைதிகள் அந்தச் சோகத்தில் காலத்தைக் கழிக்கிறார்கள் அல்லது ஆயுள் தண்டனையாக குறைக்கப்படும் வாய்ப்பைப் பெறுகிறார்கள்.

அதன்படி, ஜோம்பா மத்திய சிறையின் பிரதான பகுதிக்கு காவ்லா மாற்றப்பட்டார். தன் மீதி ஆயுட்காலத்தை அங்கேயே கழிக்க வேண்டும் என்பது போல இருந்தது. அவர் சிறை கல்வித் திட்டத்தில் தீவிர ஆர்வம் காட்டினார். கற்பதுடன், கற்பிக்கவும் செய்தார். விடுதலை கிடைக்கும் என்று எந்த நம்பிக்கையும் அவருக்கு இல்லை.

ஆனால் 2007-ல் ஒரு திருப்புமுனை ஏற்பட்டது. சட்டப்படி கட்டாயமாக அளிக்கப்பட்ட மரண தண்டனைகள் அனைத்தும் மறு ஆய்வு செய்யப்பட வேண்டும் என்று கோர்ட்டு உத்தரவிட்டது.

காவ்லா என்று கோர்ட்டுக்குச் செல்ல வேண்டும் என்று தெரிவிக்கப்பட்டபோது, முதல் அனுபவத்தால் பயந்துபோயிருந்த அவர், ஆரம்பத்தில் அதற்கு எதிர்ப்புக் காட்டியிருக்கிறார். ஆனால், பிறகு அவர் பிடிவாதத்தை விட்டு கோர்ட்டுக்குச் சென்றார். அவரை விடுதலை செய்வதாகவும், உடனடியாக அவர் வெளியே போகலாம் என்றும் நீதிபதி கூறியபோது அவர் அதிர்ச்சிக்கு உள்ளானார்.

காவ்லா சிறையில் இருந்தபோது ஒவ்வோர் ஆண்டும் அவருடைய தாயார் லூசி வந்து பார்த்துச் செல்வார். ஆண்டு முழுக்க பருத்தி சாகுபடி செய்து, பணம் சேமித்து ஜோம்பா சிறைக்கு வருவார். தன்னால் சுமக்க முடிந்த அளவு பொருட்களை மகனுக்கு வாங்கிச் செல்வார்.

மகன் விடுவிக்கப்படும் தீர்ப்புக் கூறப்பட்டபோது அங்கு அவர் இல்லை. ஆனால் அவரது தம்பி இருந்தார். அச்செய்தியை அவர் அக்கா விடம் தெரிவித்தபோது அவருக்கு மகிழ்ச்சியில் மூச்சு முட்டிவிட்டது.

இந்நிலையில், குறைந்த பாதுகாப்பு உள்ள ஓர் இல்லத்துக்கு காவ்லா அழைத்துச் செல்லப்பட்டார். 23 ஆண்டுகால சிறைவாசத்துக்குப் பிறகு, இயல்பான வாழ்வுக்கு ஏற்றவாறு அவர் தன்னை தயார்படுத்திக்கொள்வதற்கு, புதிய தொழில் திறன்கள் கற்பிக்கப்பட்டன. அவர் ஏற்கனவே 60 வயதைக் கடந்துவிட்டார். அந்த இல்லத்தில் இருந்தவர்களில் அதிக வயதானவராக அவர்தான் இருந்தார்.

அந்த அனுபவத்தில், அங்குள்ள மற்ற முன்னாள் கைதிகளுக்கு ஆலோசனைகள் கூறுவதற்காக, வார இறுதி நாட்களில் தன்னார்வலராக இப்போதும் அவர் சென்று வருகிறார்.

காவ்லா விவசாயம் செய்துவந்த நிலத்தில் பயிர்கள் அதிகம் வளர்ந்துள்ளன. அவர் நீண்டகாலம் சிறையில் இருந்தபோதே, அவருடைய மனைவி மரணம் அடைந்துவிட்டார். அவருடைய ஆறு பிள்ளைகளும் வளர்ந்துவிட்டனர், வெளியூர்களுக்குச் சென்றுவிட்டனர்.

இப்போது காவ்லா மட்டும் தாயுடன் இருந்து அவரை நன்கு கவனித்துக்கொள்கிறார். தாய்க்கு வயது 80-ஐ தாண்டிவிட்டது.

‘‘நான் சிறையில் இருந்தபோது, என் கவலையெல்லாம் என் தாயைப் பற்றித்தான். நான் அவருக்கு மூத்த பிள்ளை என்பதால், என்னால் ஆன அனைத்தையும் அவருக்குச் செய்வேன். இப்போது நான் திரும்பி வந்துவிட்டேன். வயல் வேலை செய்யவோ அல்லது ஏதாவது கடினமான வேலை பார்க்கவோ அவரை நான் அனுமதிப்பதில்லை. அவருக்கான வேலைகளைச் செய்வதற்கு ஆட்களை வைத்திருக்கிறேன். வயல் வேலைகளையெல்லாம் நானே பார்த்துக்கொள்கிறேன். அம்மாவுக்கு ஓர் அழகான வீடு கட்டிக் கொடுக்க வேண்டும் என்பதுதான் எனது ஆசை’’ என்று கண்களில் ஏக்கம் மின்னச் சொல்கிறார், எமனுக்கே ‘டிமிக்கி’ கொடுத்த பைசன் காவ்லா.