Subash T
உலகின் ஏழு புதிய அதிசயங்களில் ஒன்றாக திகழும் தாஜ்மஹால், இந்தியாவின் மிகவும் புகழ்பெற்ற நினைவுச் சின்னமாகும். வெள்ளை பளிங்குக் கற்களால் கட்டப்பட்ட இந்த மாபெரும் கட்டிடம், காதலின் சின்னமாக உலகம் முழுவதும் அறியப்படுகிறது.
தாஜ்மஹாலை ஷாஜகான் என்ற முகலாயப் பேரரசர், தனது அன்பு மனைவியான மும்தாஜ் மஹால் நினைவாக கட்டினார். மும்தாஜ் மஹால், 1631-ஆம் ஆண்டு தனது 14-வது குழந்தையைப் பெற்றெடுக்கும் போது உயிரிழந்தார். அவரது மறைவு ஷாஜகானை ஆழ்ந்த துயரத்தில் ஆழ்த்தியது.
மும்தாஜின் மறைவுக்குப் பிறகு 1632-ஆம் ஆண்டு தாஜ்மஹாலின் கட்டுமானம் தொடங்கப்பட்டது. சுமார் 22 ஆண்டுகள் நீடித்த இந்தப் பணிகள் 1653-ஆம் ஆண்டு நிறைவடைந்ததாகக் கருதப்படுகிறது. ஆயிரக்கணக்கான தொழிலாளர்கள், கலைஞர்கள் மற்றும் கைவினைஞர்கள் இதில் பங்கேற்றனர்.
தாஜ்மஹால் முழுவதும் வெள்ளை பளிங்குக் கற்களால் கட்டப்பட்டுள்ளது. இதில் இஸ்லாமிய, பாரசீக மற்றும் இந்திய கட்டடக்கலை பாணிகள் அழகாக இணைக்கப்பட்டுள்ளன. சுவர்களில் அரிய கற்கள் பதிக்கப்பட்ட அலங்கார வேலைப்பாடுகள், குர்ஆன் வசனங்களின் எழுத்துக் கலை மற்றும் சமச்சீர் வடிவமைப்பு இதன் முக்கிய அம்சங்களாகும்.
தாஜ்மஹால் ஒரு நினைவுச் சின்னம் மட்டுமல்ல; காதல், கலை மற்றும் கட்டடக்கலையின் சிறந்த படைப்பாகவும் போற்றப்படுகிறது. காலை, மதியம் மற்றும் நிலவொளி இரவுகளில் சூரிய ஒளிக்கேற்ப இதன் நிறம் மாறுவது சுற்றுலாப் பயணிகளை வியப்பில் ஆழ்த்துகிறது.
1983-ஆம் ஆண்டு UNESCO, தாஜ்மஹாலை உலக பாரம்பரியச் சின்னமாக அறிவித்தது. பின்னர் இது உலகின் புதிய ஏழு அதிசயங்களில் ஒன்றாகவும் தேர்வு செய்யப்பட்டது.
தாஜ்மஹாலின் நான்கு மினார்களும் வெளிப்புறமாக சற்றே சாய்ந்த நிலையில் கட்டப்பட்டுள்ளன. நிலநடுக்கம் ஏற்பட்டால் அவை முக்கிய குவிமாடத்தின் மீது விழாமல் வெளிப்புறமாகச் சரியும்படி இந்த வடிவமைப்பு செய்யப்பட்டதாகக் கூறப்படுகிறது.
ஒவ்வொரு ஆண்டும் இந்தியா மற்றும் உலகம் முழுவதிலிருந்தும் லட்சக்கணக்கான சுற்றுலாப் பயணிகள் தாஜ்மஹாலை பார்வையிடுகின்றனர். இந்திய சுற்றுலாத்துறையின் முக்கிய அடையாளங்களில் ஒன்றாக இது விளங்குகிறது.
தாஜ்மஹால் என்பது ஒரு கட்டிடம் மட்டுமல்ல; காதல், கலை, கட்டடக்கலை மற்றும் வரலாற்றின் அழியாத நினைவுச் சின்னமாகும். நூற்றாண்டுகளைக் கடந்தும் அதன் அழகும் பெருமையும் குறையாமல், உலக மக்களை தொடர்ந்து கவர்ந்து வருகிறது.