சிரிப்பு மட்டுமா மருந்து.. அழுகை கூட அருமருந்துதான்!

அழுகை பலவீனத்தின் அடையாளம் அல்ல:

பல சினிமாக்களில் `ஆண்மகன் அழக்கூடாது’ என்றும் `நான் அழவில்லை கண்ணு வேர்க்குது’ என்று சொல்வதை கேட்டுருப்போம். சிலர் எந்த அளவுக்கு பிரச்சினைகளும், கஷ்டங்களும் அவர்கள் வாழ்வில் வந்தாலும் அழ மாட்டார்கள். அப்படி அழக் கூடிய தருணங்கள் வரும்போது, நாம் அழுகையை கட்டுப்படுத்தினால் அதனால் வரும் பாதிப்புகள் அதிகம் என்கின்றனர் மனநல மருத்துவர்கள்.

மனம் தாங்க முடியாத அளவிற்கு கஷ்டங்கள் வரும் சமயங்களில் நாம் அழுதால் அந்த பிரச்சினையினால் உண்டாகும் மனஅழுத்தத்திலிருந்து விடுபடமுடியும். மன அழுத்தம் அதிகமாக உள்ளபோது, மனம் விட்டு அழுவோமானால், மனம் மிகவும் அமைதியாகி நமக்கு தூக்கம் வருவதை உணரலாம். பின்னர் தூங்கி எழுந்தவுடன், நம் மனசோர்வு அனைத்தும் நீங்கியிருப்பதைக் உணரலாம்.

அழுவது நிலைமையை மாற்றாது என்றாலும், அது உடனடியாக நிவாரணத்தையும், தற்காலிக ஆறுதலையும் தருகிறது. அழுகையை ஒருபோதும் அடக்கக்கூடாது என்று சொல்வதை சில சமயம் கேட்டிருப்போம். அப்படி அடக்கும்போது, காலப்போக்கில் நோய் எதிப்பு மண்டலம் பலவீனப்படலாம். மேலும் அழுகை உணர்வைக் கட்டுப்படுத்துவதால், மகிழ்ச்சி மற்றும் அன்பு போன்ற நேர்மறை உணர்வுகளை அனுபவிக்கும் திறன் குறையலாம்.

மக்கள் தங்கள் அழுகையை மறைக்க முயற்சித்தால், அவர்கள் மனஅழுத்ததால் அவதிப்படுவதாக சமீபத்தில் ஆய்வில் கண்டறியப்பட்டது. நாம் மிகுந்த உணர்ச்சியோடு அழும்போது புரோலாக்டின் எனும் ஹார்மோன் சுரக்கிறது. இந்த ஹார்மோன் மனஅழுத்தத்தை குறைக்க உதவுகிறது. 2008-ம் ஆண்டு 30 நாடுகளை சேர்ந்த 4,300 இளைஞர்களிடம் நடத்தபட்ட ஆய்வில் அழுகைக்கு பிறகு அவர்களின் மன மற்றும் உடல்நலம் இரண்டிலும் முன்னேற்றம் ஏற்பட்டதாக கண்டறியப்பட்டது. மேலும் அந்த ஆய்வில், அழுகை 88.8% மக்களின் மனநிலையை மேம்படுத்தியது.