வழக்கமாக நாம் யாரையாவது திட்ட வேண்டும் என்றால், சட்டென்று 'பன்னாடை' என்ற வார்த்தையைப் பயன்படுத்துகிறோம். ஆனால், உண்மையில் 'பன்னாடை' என்பது ஒரு கெட்ட வார்த்தையோ அல்லது வசைச்சொல்லோ அல்ல. அது நம் முன்னோர்கள் பயன்படுத்திய ஒரு மிகச்சிறந்த வடிகட்டி சாதனம் ஆகும்.
பன்னு + ஆடை = பன்னாடை. 'பன்னுதல்' என்றால் நெருக்கமாக நெய்தல் என்று பொருள். பனைமரம் மற்றும் தென்னை மரங்களின் மட்டைகளுக்குக் கீழே, தண்டுப் பகுதியைச் சுற்றி வலை போல இயற்கையாகவே அமைந்திருக்கும் நார் போன்ற பகுதியே 'பன்னாடை' ஆகும். பார்ப்பதற்கு நெசவு செய்த துணி போல இது காட்சியளிக்கும்.
ஆச்சரியமூட்டும் பயன்கள்: அன்று என்ன செய்தார்கள்?
அந்த காலத்தில் மரத்தில் இருந்து இறக்கப்படும் பதநீர் மற்றும் கள்ளில் இருக்கும் வண்டல், தூசுகளை வடிகட்ட இந்த நார்ப்பகுதியைத்தான் பயன்படுத்தினர்.
திரவ வடிவிலான பொருட்களை இதன் வழியே ஊற்றும்போது, சுத்தமான நீர் கீழே இறங்கிவிடும். தேவையற்ற சக்கைகளும் மாசுகளும் இந்த நாரிலேயே தங்கிவிடும்.
ஒரு காலத்தில் பயனுள்ள பொருளாக இருந்த பன்னாடை, இன்று எப்படி கெட்ட வார்த்தையாக மாறியது? இதன் பின்னணியில் ஒரு சுவாரசியமான தத்துவம் ஒளிந்துள்ளது: நன்னூல் காட்டும் இலக்கணம்: 13-ஆம் நூற்றாண்டில் வாழ்ந்த பவணந்தி முனிவர் தனது நன்னூல் இலக்கண நூலில் மாணவர்களை மூன்று வகையாக பிரித்தார்.
அதில் 'கடைமாணாக்கர்' எனப்படும் தரம் குறைந்த மாணவர்களை 'நெய்யரி' (பன்னாடை) உடன் ஒப்பிட்டார். பன்னாடை வழியாக எதை வடிகட்டினாலும், அது நல்ல தூய்மையான திரவத்தை வெளியே அனுப்பிவிட்டு, தேவையற்ற அழுக்குகளை மட்டும் தனக்குள்ளேயே வைத்துக் கொள்ளும்.
இதேபோல, ஒரு மனிதன் தன்னிடம் உள்ள நல்ல விஷயங்களை, அறிவை எல்லாம் வெளியே விட்டுவிட்டு, தேவையற்ற கெட்ட எண்ணங்களையும், அழுக்கு மூட்டைகளையும் மட்டும் மனதில் தேக்கி வைத்திருந்தால், அவனை "போடா பன்னாடை!" என்று திட்ட தொடங்கினர்.
இனி யாராவது உங்களைப் பார்த்து 'பன்னாடை' என்று திட்டினால், கோபப்படாதீர்கள்! "நான் கெட்டதை வடிகட்டும் தூய்மையான இயற்கை வடிகட்டி" என்று பெருமையாக நினைத்துக் கொள்ளுங்கள்! அதே சமயம், நாம் நல்ல விஷயங்களை மட்டும் மனதில் ஏற்கும் 'அன்னப் பறவையாக' வாழ வேண்டுமே தவிர, அழுக்கைச் சேர்க்கும் பன்னாடையாக மாறிவிடக் கூடாது.