திண்டுக்கல்,
தமிழகத்தின் பாரம்பரிய கைவினைப் பொருட்களில் தனித்துவம் பெற்றது திண்டுக்கல் பூட்டுகள். வலிமை, நுணுக்கமான வடிவமைப்பு, நீண்டகால உழைப்பு ஆகியவற்றுக்கு பெயர் பெற்ற இந்தப் பூட்டுகள், தலைமுறை தலைமுறையாக கைவினைஞர்களின் திறமையால் உருவாக்கப்பட்டு வருகின்றன. இருப்பினும், இயந்திரங்களால் தயாரிக்கப்படும் குறைந்த விலை பூட்டுகளின் வருகையால், பாரம்பரிய திண்டுக்கல் பூட்டுத் தொழில் தற்போது நலிவடைந்து வருகிறது.
திண்டுக்கல் பூட்டுத் தயாரிப்புக் கலையின் வரலாறு பல நூற்றாண்டுகளைக் கடந்ததாகக் கூறப்படுகிறது. 18-ஆம் நூற்றாண்டில் மைசூர் ஆட்சியாளரான திப்பு சுல்தானின் காலத்தில், திண்டுக்கல் மலைக்கோட்டையைப் பாதுகாப்பதற்காக உறுதியான பூட்டுகள் தயாரிக்கப்பட்டதாகக் கூறப்படுகிறது. திண்டுக்கல் பகுதியில் கிடைத்த இரும்பு வளமும், அப்பகுதி மக்களின் கைவினைத் திறனும் பூட்டுத் தொழில் வளர்ச்சிக்கு உதவின.
சங்கரலிங்க ஆசாரி உள்ளிட்ட கைவினைஞர்களின் பங்களிப்பால் திண்டுக்கல் பூட்டுத் தயாரிப்பு பிரபலமடைந்தது. காலப்போக்கில், இத்தொழில் அப்பகுதி மக்களின் வாழ்வாதாரமாகவும், திண்டுக்கல்லின் அடையாளங்களில் ஒன்றாகவும் மாறியது.
திண்டுக்கல் பூட்டுகள் பல்வேறு வடிவமைப்புகளிலும், பயன்பாடுகளுக்கு ஏற்ற வகையிலும் தயாரிக்கப்படுகின்றன. மாம்பழப் பூட்டு, கதவுப் பூட்டு, தந்திரப் பூட்டு, மணிப் பூட்டு, இழுப்பறைப் பூட்டு, ஷட்டர் பூட்டு, பார்ட்னர் பூட்டு, மாஸ்டர் பூட்டு, புல்லட் பூட்டு என 150-க்கும் மேற்பட்ட வகைகள் உள்ளன.
சில பூட்டுகளில் மறைக்கப்பட்ட பாதுகாப்பு அமைப்புகள் இடம்பெற்றுள்ளன. குறிப்பாக, பல நெம்புகோல்கள் மற்றும் உருளை வடிவ எஃகுப் பாகங்களைக் கொண்ட புல்லட் பூட்டு, அதன் நுணுக்கமான வடிவமைப்பால் கவனம் பெறுகிறது. வங்கி லாக்கர்களுக்காகவும் அதிக பாதுகாப்பு அம்சங்களுடன் கூடிய பூட்டுகள் தயாரிக்கப்படுகின்றன.
திண்டுக்கல் பூட்டுகளைத் தயாரிப்பது அதிக உழைப்பையும் நுணுக்கமான தொழில்நுட்ப அறிவையும் கோரும் பணியாகும். இரும்பு, பித்தளை உள்ளிட்ட உலோகப் பொருட்களைக் கொண்டு, வார்த்தல், பற்றவைத்தல், வெட்டுதல் மற்றும் கையால் பொருத்துதல் போன்ற பல்வேறு நிலைகளில் பூட்டுகள் உருவாக்கப்படுகின்றன.
ஒவ்வொரு பாகத்தையும் துல்லியமாகப் பொருத்த வேண்டியிருப்பதால், பூட்டின் அளவு மற்றும் வடிவமைப்புக்கு ஏற்ப தயாரிப்பு நேரம் மாறுபடுகிறது. சிறிய பூட்டை உருவாக்குவதற்கே பல மணிநேரங்கள் தேவைப்படலாம். பெரிய, சிக்கலான வடிவமைப்புகளைக் கொண்ட பூட்டுகளைத் தயாரிக்க வாரக்கணக்கில் ஆகலாம்.
இந்தப் பூட்டுகளின் சிறப்பம்சம், கைவினைஞர்களின் அனுபவமும் திறமையும் இணைந்து செயல்படுவதுதான். பூட்டின் சாவி தொலைந்துவிட்டாலும், அதன் வடிவமைப்புக்கு ஏற்ப மாற்றுச் சாவியைத் தயாரிக்கும் திறன் பாரம்பரியத் தொழிலாளர்களிடம் உள்ளது.
திண்டுக்கல் பூட்டுகளின் தனித்துவமான தயாரிப்பு முறைக்கும் பாரம்பரியத்துக்கும் அங்கீகாரம் அளிக்கும் வகையில், 2019-ஆம் ஆண்டு ஆகஸ்ட் மாதம் புவிசார் குறியீடு (ஜி.ஐ.) அங்கீகாரம் கிடைத்தது. இதன் மூலம் திண்டுக்கல் பூட்டுகளின் தனிச்சிறப்பு அதிகாரப்பூர்வமாக அங்கீகரிக்கப்பட்டது.
ஆனால், இந்த அங்கீகாரம் கிடைத்தபோதிலும், தொழில்துறையின் வளர்ச்சியில் எதிர்பார்த்த முன்னேற்றம் ஏற்படவில்லை எனக் கூறப்படுகிறது.
1980-களில் திண்டுக்கல் பகுதியில் சுமார் 1,800 பேர் பூட்டுத் தயாரிப்புத் தொழிலில் ஈடுபட்டிருந்தனர். தற்போது அந்த எண்ணிக்கை சுமார் 200-ஆகக் குறைந்துள்ளதாகத் தெரிவிக்கப்படுகிறது. அலிகர் உள்ளிட்ட பகுதிகளில் இருந்து இயந்திரங்களால் தயாரிக்கப்படும் குறைந்த விலை மற்றும் எடை குறைவான பூட்டுகள் சந்தையில் அதிக அளவில் கிடைக்கின்றன. இதனால், அதிக உழைப்புடன் கைகளால் தயாரிக்கப்படும் திண்டுக்கல் பூட்டுகள் விற்பனையில் போட்டியை எதிர்கொள்கின்றன.
திண்டுக்கல் பூட்டுகள் தரத்திலும் நீடித்து உழைக்கும் தன்மையிலும் சிறப்புப் பெற்றிருந்தாலும், அவற்றைத் தயாரிக்க அதிக நேரமும் உழைப்பும் தேவைப்படுவதால் விலையும் அதிகமாகிறது. இதுவும் வாடிக்கையாளர்கள் மலிவான பூட்டுகளைத் தேர்ந்தெடுப்பதற்கு ஒரு காரணமாகக் கூறப்படுகிறது.
தற்போதைய கைவினைஞர்கள் வயதாகி வரும் நிலையில், அவர்களிடம் உள்ள நுணுக்கமான தொழில்நுட்ப அறிவையும் அனுபவத்தையும் அடுத்த தலைமுறைக்குக் கொண்டு செல்வது முக்கியமானதாகும். இதற்காக தமிழக அரசு உரிய ஆதரவு அளித்து, பாரம்பரிய பூட்டுத் தயாரிப்புத் தொழிலுக்கு புத்துயிர் அளிக்க நடவடிக்கை எடுக்க வேண்டும் என்ற கோரிக்கையும் எழுந்துள்ளது.
தலைமுறைகள் கடந்து பாதுகாப்பின் அடையாளமாகத் திகழும் திண்டுக்கல் பூட்டுகள், வெறும் பூட்டுகள் மட்டுமல்ல; அவை தமிழகத்தின் பாரம்பரிய கைவினைத் திறனையும் தொழில்நுட்ப அறிவையும் எடுத்துக்காட்டும் அடையாளங்களாகும். இந்தத் தனித்துவமான தொழிலைக் காப்பாற்றி, அடுத்த தலைமுறைக்கும் கொண்டு செல்வதற்கான முயற்சிகள் அவசியமாகியுள்ளன.