இதுபோன்ற புறக்கணிப்பால் நாடு முழுவதும் பாதிக்கப்பட்டுள்ள அரசு ஊழியர்களை போலவே, டெல்லி போக்குவரத்துத்துறை ஊழியர்களும் தனியார்மயமாக்கலின் தொடர்ச்சியான அச்சத்தில் வாழ்ந்து வருகின்றனர்.

இதுபோன்ற மக்கள்தான் நாட்டையே இயக்குகிறார்கள், ஒவ்வொரு நாளும் லட்சக்கணக்கான மக்களின் பயணத்தை எளிதாக்குகிறார்கள். ஆனால் அவர்களின் அர்ப்பணிப்புப் பணிக்கு ஈடாக அவர்களுக்கு கிடைப்பதோ அநீதிதான் என்கிறார்கள்.

அவர்களது கோரிக்கையாக ஒருமித்த குரலில் கேட்பது என்னவோ, சம வேலை, சம ஊதியம், அனைவருக்கும் நீதி என்பதே. தொடர்ந்து அவர்களுக்கு இழைக்கப்படும் அநீதியால் கனத்த இதயத்துடனும் சோகத்துடனும் அவர்கள் மத்திய அரசிடம் கேட்பது, "நாங்கள் இந்த நாட்டின் நிரந்தர குடிமக்கள் என்றால், எங்கள் வேலைகள் மட்டும் ஏன் தற்காலிகமானதாக இருக்கின்றன?". இவ்வாறு அதில் தெரிவித்துள்ளார்.