1919-ம் ஆண்டு தந்தையின் விருப்பத்திற்காக ஐ.சி.எஸ். தேர்வுக்கு படிக்க, லண்டனுக்கு சென்றார். அதில் நான்காவது மாணவனாக தேர்ச்சி பெற்றார். அந்த நேரத்தில்தான் இந்தியாவில் ஜாலியன் வாலாபாக் படுகொலை அரங்கேறியது. அது சுபாஷ் சந்திரபோஸ் மனதில் சுதந்திர வேட்கையை அதிகப்படுத்தியது. இதனால் லண்டனில் கிடைத்த வேலையை விட்டு விட்டு, 1921-ம் ஆண்டு இந்தியா திரும்பினார்.

இந்தியா வந்தவர், சுதந்திர போராட்டத்தில் பங்கேற்க ஏதுவாக, காங்கிரஸ் கட்சியில் தன்னை இணைத்துக் கொண்டார். சி.ஆர்.தாஸ் என்பவரை தன்னுடைய அரசியல் குருவாக ஏற்றுக்கொண்டார். சி.ஆர்.தாஸ் தொடங்கிய பார்வர்டு என்ற பத்திரிகையின் பொறுப்பையும் கவனித்தார். 1938-ம் ஆண்டு இந்திய தேசிய காங்கிரசின் தலைவராக தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட சுபாஷ் சந்திரபோஸ்க்கு, ரவீந்திரநாத் தாகூர் நேதாஜி என்ற பட்டத்தை வழங்கினார். இதற்கு மரியாதைக்குரிய தலைவர் என்று பொருள். ஒரு கட்டத்தில் காங்கிரஸ் கட்சியில் இருந்து விலகியவரை, 1940-ம் ஆண்டு பிரிட்டன் அரசுக்கு எதிராக மக்களை ஒன்று திரட்டியதாக ஆங்கிலேயர்கள் கைது செய்தனர். பின்னர் சிறையில் இருந்து மீண்ட அவர், இந்திய ராணுவத்தை கட்டமைக்கும் பணியில் ஈடுபட்டார்.