மொழி என்பது ஒரு இனத்தின் அடையாளம். பண்பாட்டின் குறியீடு. வாழ்வியலுக்கு வழிகாட்டும் கலங்கரை விளக்கம். ஒழுக்கத்தை சொல்லிக் கொடுக்கும் ஆசான். இத்தனையும் இன்று விலகி நின்று வேடிக்கை பார்க்கிறது. தடம் மாறிப்போன தமிழரைப் பார்த்து, கிட்டத்தட்ட இரண்டாயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முற்பட்ட வரலாற்றுப் பெருமை உடைய ஒரு மொழி இவ்வுலகில் உண்டென்றால் அது தமிழைத் தவிர வேறொன்றும் இல்லை. இவ்வளவு பெருமையும், பழமையும் உடைய ஒரு மொழியை பேசக்கூடத் தயங்குவது ஏன் எனத் தெரியவில்லை.

அந்நிய மொழியில் உள்ள அனைத்துச் சொற்களுக்கும் தமிழில் வார்த்தைகள் உண்டு. ஆனால் அந்த வார்த்தைகளை ஏன் நாம் பயன்படுத்த மறுக்கிறோம். அதையும் மீறிப் பயன் படுத்தினால் ஏற இறங்கப்பார்க்கிறோம். ஏன் இந்த நிலை? உதாரணமாக பேருந்துப் பயணத்தில் பயணச்சீட்டு எனக்கேட்க முடிவதில்லை. மாத்திரை வாங்க மருந்தகம் எங்கே இருக்கிறது எனக்கேட்டால் அர்த்தம் புரிவதில்லை. பயணம் செய்ய மகிழுந்து இருக்கிறது என்றால் அது என்ன என்று கேட்கிறோம். வளைவு பக்கத்தில் நிற்கிறேன் என்றால் இடத்தை அடையாளம் கண்டுபிடிக்க முடியவில்லை. ஆர்ச் பக்கத்தில் என்று சொன்னால் அடையாளம் காண முடிகிறது. உணவகத்தில் அமர்ந்து கொண்டு சோறு என்று கேட்க வெட்கப்படுகிறோம். ரைஸ் என்று கேட்டால் மதிக்கப்படுகிறோம். டிபன் முடிச்சாச்சா, லன்ச் சாப்பிட்டாச்சா இப்படி எல்லாம் கேட்டால்தான் பல பேருக்கு அர்த்தமே புரிகிறது.

இப்படியாக உண்ணும் உணவு முதல் உடுத்தும் உடை வரைக்கும், வீடு தொடங்கி வீதிகள் வரைக்கும், அனைத்து இடங்களிலும் ஆங்கில வார்த்தைகளுக்கு அர்த்தம் புரிகிறது. ஆனால் தாய்மொழியாம் தமிழ் சொற்களுக்கு பொருள் புரியாமல் விழிபிதுங்கி நிற்கிறது இன்றைய தலைமுறை. இதற்கு பெற்றோரும் ஆதரவு, மற்றோரும் ஆதரவு என்பது தான் வேதனையிலும் வேதனை. என் பிள்ளைக்கு தமிழ் பேசத் தெரியாது என்று சொல்வதில் எத்தனை பெருமைகொள்கின்றனர் பெற்றோர்கள். அதுவா பெருமை? அது ஒரு மொழியின், ஒரு இனத்தின் மீதான அபாயத்தின் தொடக்கப்புள்ளி என்பதனை மறந்துவிடாதீர்கள். இதுபோன்ற அபாயத்தை அறுத்தெரிந்து ஆளுமையை உயர்த்திக்காட்ட தமிழ் மொழியை தாங்கிப் பிடிப்போம். தலைமுறைக்கும் சொல்லிக்கொடுப்போம்.

- மு.ஜெயமணி, உதவிப் பேராசிரியர், காரைக்குடி.