* மொட்டு சிறிதாக விரியும் நிலையில் இருப்பதை 'முகை' என்பார்கள்.

* மொட்டுகள் முழுமையாக விரியும் நிலையை 'மலர்' என்கிறோம். பேச்சு வழக்கில் அனைவரும் பூ என்று இதனை சொல்கிறார்கள்.

* பூவின் இதழ்கள் நன்றாக விரிந்த நிலையில் இருப்பதை 'அலர்' என்பர். இந்த நிலையில்தான் பூவில் இருந்து மகரந்தம் பரவுகிறது.

* மிகவும் மலர்ந்த பூக்கள் ஓரிரு நாட்கள் கழித்து வாடும் நிலையை 'வீ' என்கிறோம். இதற்கு 'வீழ்தல்' என்று பொருள்.

* பூ வாடி வதங்கி உதிரும் நிலையை எட்டுவது 'செம்மல்' எனப்படும். இந்த நிலை வந்ததும் செடியில் பூ தங்குவது கிடையாது.

மலர் பருவத்திற்கு முன்பாக உள்ள மூன்றும் பூவின் இளமைப் பருவங்கள், மலருக்கு பின்னால் உள்ள மூன்றும் பூவின் முதுமை பருவங்கள் ஆகும்.