முதலில் செடிகளின் வளர்ச்சிக்கு உகந்த உரங்களை தேர்ந்தெடுத்தேன். அதிக சூரிய ஒளி படுவதை தடுக்க நிழல் பாங்கான இடங்களுக்கு செடிகளை மாற்றி அமைத்தேன். பூச்சி தாக்குதல்களை கட்டுப்படுத்த வேம்பு நீரை பயன்படுத்தினேன். முதலில் சோதனை அடிப்படையில் இந்த யுக்தியை பின்பற்றினேன். அந்த காலகட்டம் ஒவ்வொரு தாவரங் களின் தன்மையையும் புரிந்து கொள்ள உதவியது. உதாரணமாக சதைப்பற்றுள்ள தண்டு கொண்ட தாவரங்களுக்கு தினசரி நீர் பாய்ச்ச தேவையில்லை'' என்பவர் பால்கனி பகுதி முழுமையும் செடிகள் வளர்ப்பதற்கு ஏதுவாக சில மாற்றங்களை செய்தார்.

''பால்கனி தோட்டத்தில் செடிகள் வளர்ப்பதற்கு நிறுவிய மரச்சாமான்கள் மழை நீரில் சேதமடைந்து போனது. அதனால் வெயிலுக்கும், மழைக்கும் தாக்குப்பிடிக்கக்கூடிய கட்டமைப்புகளை நிறுவினோம். கொரோனா ஊரடங்கு காலகட்டம் செடி வளர்ப்புக்கு வரப்பிரசாதமாக அமைந்தது. செடிகளுடன் கூடுதல் நேரம் செலவிட முடிந்தது. அதனால் விதவிதமான செடிகளை வாங்கி வளர்க்க தொடங்கினோம். தற்போது பூகெய்ன்வில்லியா, ஜெரனியம், தன்பெர்கியா, கர்வி மற்றும் மார்னிங் குளோரி போன்ற 10 வகையான பூச்செடிகள் உள்ளன. பிலோடென்ட்ரான்கள், போத்தோஸ், டிலான்சியா போன்ற பல வகையான தாவரங்களும் உள்ளன'' என்கிறார்.

மானசியின் பால்கனி தோட்டத்தில் 500-க்கும் மேற்பட்ட செடிகள் உள்ளன. அவை படர்ந்து விரிந்து மினி காட்டுக்குள் நுழைவது போன்ற உணர்வை தருகின்றன. அவை சுத்தமான காற்றை சுவாசிக்க உதவுவதோடு அமைதியான சூழலையும் ஏற்படுத்திக் கொடுக்கின்றன என்றும் சொல்கிறார்.

''ஒவ்வொரு செடியுடனும் சில நிமிடங்களையாவது செலவிட வேண்டும். இலைகள் மஞ்சள் நிறத்திலோ அல்லது உலர்ந்தோ இருந்தால் அதனை நீக்கி விட வேண்டும். எனக்கு பல்வேறு விதமான செடிகளை ஒரே சமயத்தில் வளர்ப்பதில் விருப்பமில்லை. ஒரே செடியை அதிக எண்ணிக்கையில் வளர்க்க விரும்புகிறேன். என் வீட்டில் அவை நன்றாக வளர்த்தால் அதனோடு நெருங்கிய இனங்களை வளர்க்க தொடங்கி விடுவேன்.

இப்போதெல்லாம் நான் உரங்களை வெளியில் வாங்குவதில்லை. உரம் தயாரிக்க போதுமான நேரம் கிடைக்கிறது. சமையலறை கழிவுகள், காய்ந்த இலைகள் மற்றும் கோகோ பீட் ஆகியவற்றை உர தயாரிப்புக்கு பயன்படுத்துகிறேன். செடிகளுக்கு மத்தியில் இருக்கும்போது உற்சாகமாகவும், மகிழ்ச்சியாகவும் இருப்பதாக உணர்கிறேன். அந்த சூழலில் வேலை பார்ப்பதும் மனதை லேசாக்குகிறது'' என்கிறார்.